Over belijdenis doen

Ik geloof in God de Vader, de Almachtige Schepper van hemel en aarde
en in Jezus Christus, zijn eniggeboren Zoon, onze Heer;
die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria;
die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven;
op de derde dag opgestaan van de doden;
opgevaren naar de hemel, en zit aan de rechterhand van God, de Almachtige Vader;
vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de Heilige Geest;
ik geloof in de heilige algemene kerk;
de vergeving van de zonde;
de opstanding van het lichaam;
en het eeuwige leven.

naar boven

(Toegevoegd op 17-03-2009)

In veel kerken is er op of rond Pinksteren een bijzondere, feestelijke dienst. Dan doen -soms grote- groepen jongeren belijdenis van hun geloof. Een jaar lang hebben ze speciale catechisaties gevolgd. Speciaal, omdat de sfeer in zo’n groep meestal anders is dan bij de andere lessen. Zo’n groep weet dat het er nu - zeker voor hun gevoel - op aankomt. Nu kiezen ze zelf duidelijk om naar catechisatie te gaan. De andere jaren gingen ze soms omdat het moest, omdat hun ouders het zeiden. Maar dit jaar was het anders. Ze stelden andere vragen, soms viel ineens het kwartje. Ze luisterden ook beter naar wat er gezegd werd. Zo kon er ook een bijzondere band ontstaan tussen de leden van de groep en de catecheet.

Want belijdenis doen is een bewuste keus waarbij je je over wil geven aan je hemelse Vader. En dat doe je niet zomaar. Daarbij laat je veel van jezelf zien. Je bent bereid om eerlijk je eigen vragen en twijfels te benoemen, maar ook wil je zoeken naar de antwoorden erop. Eén van de vragen waar het vaak over gaat is die naar de kerk. Kies je voor God of voor de kerk? Voor God - dat willen ze wel. Maar voor de kerk… Hoe weet je nou zeker dat deze kerk de goede is? Er zijn er toch zoveel? Wat zijn nou precies de verschillen tussen al die kerken? En kies je dan alleen voor de gemeente die je kent, of zit je meteen aan een groot, landelijk kerkverband vast? Bovendien weten jongeren vaak heel goed waar de zwakke punten van een gemeente zitten. Ze hebben een duidelijke mening over hoe het daar toegaat - en die steken ze niet onder stoelen of banken.

Maar ze staan er dan toch - in zo’n zondagse kerkdienst. Met elkaar, vooraan in de kerk. Ze zeggen ‘ja’ op de vragen die hun gesteld worden. Ze weten zich door God getrokken, ze willen zich geven aan hun God en Vader. Tegelijk is zo’n dag nog maar het begin. Vanaf dan vallen de catechisaties weg, en moeten ze meer en meer op eigen initiatief een weg vinden in hun geloofsleven.

Daarbij kan de gemeente een belangrijke rol spelen. Door te zorgen voor een goede inbedding in bijbelkringen, verenigingen of op een andere manier. Belijdenis moet je doen - het is iets van je hele leven. Deel met elkaar als christenen hoe je probeert God te dienen. Maar vooral ook: ontdek samen aan de hand van de bijbel hoe je dat kunt doen. Zoek naar goede literatuur, bijbelstudieboeken die ook jongeren aanspreken. Het belijdenisgeschenk dat jongeren van de gemeente krijgen, is een uitstekende manier om duidelijk te maken dat de kerk deze verdieping wil stimuleren. Een goede gewoonte dus!
Want belijdenis moet je doen. Je hele leven lang.

Dr. Hans Schaeffer
(predikant van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt te Wageningen)
Uit: Lees & Luister magazine - 2009 - nr.1

naar boven

(Toegevoegd op 18-03-2009)